Kredyt frankowy – co oznacza nowy wyrok TSUE

Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 27 listopada 2025 r. stanowi ważny punkt odniesienia dla osób posiadających kredyty frankowe. Orzeczenie dotyczy sytuacji, w której banki wytaczają kontrpozwy o zwrot kapitału po prawomocnym unieważnieniu umów CHF. TSUE jednoznacznie wskazał, że konsument, który przegra taki proces, nie może być automatycznie obciążony pełnymi kosztami sądowymi.

Kredyt frankowy – szczegóły wyroku TSUE

Sprawa rozpatrywana przez TSUE dotyczyła kredytu frankowego z 2008 r. w Banku Millennium. Umowa indeksowana do franka szwajcarskiego została prawomocnie unieważniona w 2022 r. z powodu stosowania nieuczciwych mechanizmów przeliczeniowych PLN/CHF.

Po unieważnieniu umowy bank złożył kontrpozew, żądając:

• zwrotu całego wypłaconego kapitału (640 000 zł),

• odsetek ustawowych za opóźnienie,

• kosztów procesu w kwocie 42 800 zł, w tym 32 000 zł opłaty od pozwu i 10 800 zł kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Okręgowy w Warszawie zauważył rażącą nierówność stron i skierował pytanie prejudycjalne do TSUE (sygn. XXVIII C 23166/22), aby ustalić, czy obciążenie konsumenta pełnymi kosztami procesu jest zgodne z prawem unijnym.

Kredyt frankowy – znaczenie wyroku dla konsumentów

Wyrok TSUE wprowadza równowagę w sporach dotyczących kredytów frankowych. Trybunał podkreślił, że dysproporcja w kosztach procesowych może odstraszać konsumentów przed dochodzeniem swoich praw w sądzie.

Dotychczas w wielu sprawach banki wytaczały kontrpozwy, nakładając wysokie koszty zastępstwa procesowego, co skutecznie zniechęcało frankowiczów do składania pozwów. TSUE jednoznacznie stwierdził, że ochrona konsumenta musi być realna, a nie wyłącznie formalna.

Dzięki temu frankowicze uzyskują większą ochronę przed nadmiernymi kosztami procesu, co daje im realny dostęp do wymiaru sprawiedliwości.

Kredyt frankowy – przebieg sprawy i jej konsekwencje

Po prawomocnym unieważnieniu kredytu frankowego w 2022 r. bank zwrócił część rat, a kredytobiorca nie poniósł żadnych kosztów. Zmiana nastąpiła, gdy bank wytoczył kontrpozew, domagając się zwrotu kapitału, odsetek i kosztów procesu.

Sąd, rozpatrując kontrpozew, zauważył, że opłaty ponoszone przez bank były wielokrotnie wyższe niż te, które obciążają konsumenta. Tak duża nierówność mogła odstraszać frankowiczów od dochodzenia swoich praw. Wyrok TSUE jednoznacznie potwierdził, że konsument nie może być obciążony pełnymi kosztami procesu w tego typu sprawach.

Kredyt frankowy – kontrpozwy banków a presja procesowa

W analizowanej sprawie TSUE zwrócił uwagę, że działania banków mogą przypominać pozwy SLAPP – mające na celu zniechęcenie słabszej strony do obrony swoich praw.

Masowe kontrpozwy i wysokie koszty zastępstwa procesowego mogły skłaniać frankowiczów do podpisywania ugód niekorzystnych ekonomicznie lub rezygnacji z pozwów. Wyrok TSUE ogranicza te praktyki, pokazując, że ochrona konsumenta powinna być realna i skuteczna.

Kredyt frankowy – strategia w świetle wyroku TSUE

Orzeczenie TSUE wprowadza równowagę między frankowiczem a bankiem. Odpowiednio prowadzona strategia procesowa zwiększa szanse kredytobiorcy na korzystne rozstrzygnięcie.

Praktyka pokazuje, że nawet jeśli sąd uzna pozew banku za częściowo zasadny, w wielu przypadkach nie obciąża konsumenta pełnymi kosztami procesu lub całkowicie je znosi. W sprawach dotyczących kredytów frankowych kluczowa jest pomoc profesjonalnego pełnomocnika posiadającego doświadczenie w prowadzeniu takich postępowań.